PANU's profileยินดีต้อนรับสู่สเปซบ้านน...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
March 31 นิทานสอนใจ ตำนานถั่วเหลือง (ภาคเสริม)หลังจากที่เด็กน้อยผิดหวังจากการเล่านิทานของคุณตา
ก็เดินไปหาพี่ชายข้างบ้านด้วยความหวังว่าจะได้ฟังนิทานจนจบ "พี่ฮะ พี่รู้จักนิทานตำนานถั่วเหลืองหรือเปล่า
เล่าให้ผมฟังหน่อยสิ ผมฟังตาเล่ามาไม่จบ" เด็กน้อยพูดเสียงใส "นิทานตำนานถั่วเหลืองเหรอ อืมม.. เอ..." "ท่าทางแบบนี้ ไม่รู้แน่ๆเลย " เด็กน้อยเริ่มไม่มั่นใจ "รู้สิ แต่จำไม่ค่อยได้แล้ว เอาเป็นว่าจะเล่าเท่าที่พี่จำได้แล้วกัน" "ดีฮะ เริ่มเลยฮะ เอาตั้งแต่ตอนที่ถั่วเหลืองกลับมานะฮะ" เด็กน้อยตื่นเต้น "ตอนที่ถั่วเหลืองกลับมา อืมม.. เอ.. อ๋อ.. ได้เลย" ......................... ............ .... .. . หลังจากที่ถั่วเหลืองกลับมา ก็นัดเจอกับถั่วดำ คนรักของเธอ ณ สวนสาธารณะแห่งหนึ่ง ถั่วเหลืองเดินมาหาถั่วดำที่นั่งคอยอยู่ก่อนแล้ว ในมือถือกล่องเล็กๆใบหนึ่ง ถั่วเหลือง : "สวัสดีถั่วดำ ขอโทษนะ รอนานหรือเปล่า ทำใมนั่งคอตกล่ะ" ถั่วดำ : "เปล่า ไม่ได้เป็นอะไร แค่รักเธอ จนโงหัวไม่ขึ้นน่ะ" ถั่วเหลือง :"ที่มาช้าเพราะทำนี่มาให้ลองชิมน่ะ" ถั่วเหลืองพูดพลางยื่นกล่องให้ ถั่วดำ :"โดนัท นี่น่า ทำเองเหรอ" ถั่วเหลือง :"ใช่แล้ว กินโดนัท ป้องกันโรคไตนะ" ถั่วดำ :"จริงดิ" ถั่วเหลือง :"ใช่แล้ว ไตหาหัวจาม ตามหาหัวใจน่ะ" ถั่วดำ :"อ่ะนะ แล้วทำใมมันถึงดำๆล่ะ " ถั่วเหลือง :"ถึงโดนัทจะดำ แต่หัวใจคนทำสีชมพูนะจ๊ะ" ถั่วดำ :"อ่ะนะ แต่เหมือนมันจะไหม้ๆนะเนี่ย ได้ใส่น้ำมันหรือเปล่า" ถั่วเหลือง :"อ่าว ต้องใส่น้ำมันด้วยเหรอ ใส่แค่ไหนอ่ะ" ถั่วดำ :"เอาแค่ทอดสะพานไปถึงหัวใจเธอได้อ่ะ" ถั่วเหลือง :"บ้า ทำโดนัทใครเขาใส่น้ำมันกัน เดี๋ยวตาบอดกันพอดี" ถั่วดำ :"น้ำมัน จะกระเด็นเข้าตาเหรอ" ถั่วเหลือง :"เปล่า ความรักต่างหาก ที่ทำให้เราตาบอด" ถั่วดำ :"แหมๆ แล้วรู้หรือเปล่า โดนัทเป็นอะไร" ถั่วเหลือง :"เป็นขนมน่ะสิ ถามได้" ถั่วดำ :"ผิด โดนัท เป็นห่วง" ถั่วเหลือง :"งั้นรูตรงกลางโดนัทนี่ล่ะ รูอะไร" ถั่วดำ :"รูเยิฟ เลิฟยูน่ะสิ" ถั่วเหลือง :"แหม รู้ทันอีก พอๆ กินได้แล้ว" ถั่วดำ หยิบโดนัท กินอย่างเอร็ดอร่อย ถั่วเหลือง :"ขอคำหนึ่งสิ" ถั่วดำ ฉีกโดนัทแบ่งให้ ถั่วเหลือง : "เปล่า ไม่อยากได้คำนี้น่ะ อยากได้คำว่ารัก" แล้วทั้งสอง ก็ยังสวืท วี้ดวิ้ว จนเวลาล่วงเลยผ่านไป ถั่วเหลือง : "กี่โมงแล้วอ่ะ ขอดูนาฬิกาหน่อย เวลาของเราหยุดเดิน ตั้งแต่ได้พบเธอแล้ว" ถั่วดำ : "5 โมงกว่าแล้ว" ถั่วเหลือง : "งั้น ขอตังค์บาทนึง จะไปโทรศัพท์" ถั่วดำ :"โทรบอกแม่ว่ากลับบ้านช้าเหรอ" ถั่วเหลือง :"เปล่า จะโทรบอกแม่ว่าเจอเนื้อคู่แล้ว" ถั่วดำ :"จะกลับแล้วเหรอ เราเดินไปเป็นเพื่อนนะ" ถั่วเหลือง :"ไม่เป็นไร บ้านเราอยู่แค่นี้เอง ไม่ต้องเดินไปเป็นเพื่อนหรอก" ถั่วดำ :"งั้นเดินไปเป็นแฟนได้เปล่า อิอิ " ถั่วเหลือง :"อ่ะนะ" ถั่วดำ :"เราอยากไปส่งนะ เพราะเดินอีกไกล กว่าจะพ้นใจเรา" ถั่วเหลือง :"อ่ะนะ ก็ได้ๆ" แล้วทั้งสองก็เดินจูงมือกันไป จนถึงบ้าน ถั่วดำ :"คืนนี้ อย่าลืมนอนฝันร้ายนะ"
ถั่วเหลือง :"อ่าว ต้องฝันดีสิ ฝันร้ายได้ไงอ่ะ" ถั่วดำ :"เราจะได้ ขี่ม้าขาวไปช่วยไง " ถั่วเหลือง :"จ้า บ๊ายบายนะ " ถั่วดำ : "บ๊ายบาย" .. ...... ......... "แล้วทั้งสอง ก็ครองรักกันอย่างมีความสุข ตลอดไป เป็นไง สนุกหรือเปล่า" พี่ชายข้างบ้านถาม "จะอ้วก ตั้งแต่บรรทัดที่ 3 แล้ว เป็นอะไรมากเปล่าเนี่ยพี่ ผมถามจริงๆเถอะ เรื่องมันเป็นแบบนี้จริงๆเหรอ" เด็กน้อยถาม ด้วยความหงุดหงิด
"จริงๆสิ โรแมนติกดีนะ" พี่ชายข้างบ้านยืนยัน "ไม่เอาแล้ว ไม่สนุกเลย กลับบ้านไปดูมิยอนกับตาดีกว่า" เด็กน้อยหน้าบึ้ง หันหลังเดินกลับบ้านไป "เดี๋ยวๆน้อง" พี่ชายข้างบ้านตะโกน "ว่าไงอีกฮะ" เด็กน้อยหันมาถาม "ถึงน้ำจะเน่า แต่ก็ยังเห็นเงาจันทร์นะน้อง" พี่ชายข้างบ้าน ตอบด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม เด็กชายเดินคอตกกลับเข้าบ้านไป -------------------------------------------------------------------------------------- ป.ล.0 ฟุ้งซ่านอีกแล้ว เลยมาเขียนต่อ คาดว่า จะมีภาคต่อไปตามมาเร็วๆนี้ ป.ล.1 ความจริง อยากจะเขียนเป็นเรื่องโรแมนติกของคู่พระ-นาง แต่จิตใต้สำนึกมันพาไปเสี่ยวได้ไงไม่รู้ โทษที ป.ล.2 ภาคนี้เป็นภาคเสริม เนื้อเรื่องไม่เกี่ยวข้องกับเนื้อเรื่องหลักเท่าใดนัก ป.ล.3 ติดตามภาคต่อไป เร็วๆนี้ อ่าว บอกไปตั้งแต่ข้อแรกแล้วนี่หว่า ป.ล.4 ใครอารมณ์ค้าง อยากอ้วกต่อ เชิญที่นี่ http://aboutbiosu.thaifreeforum.com/viewtopic.php?t=40 ป.ล.5 มิสะ น่ารักโคตร อิอิ แค่นี้ล่ะ March 25 ถึงใครคนนั้น"ใครสักคนที่เกิดมาเพื่อผูกพัน ใครที่เกิดมาคู่กับฉัน..."
"รอใครสักคนที่จะเข้ามา เปลี่ยนชีวิต ที่มันจำเจให้ได้รู้ว่า..." "..ขออธิษฐานต่อดวงดาวทำให้ฉันไม่ต้องอยู่เดียวดาย และทำให้ได้เจอใครสักคน.." "...หนึ่งในล้าน มีบ้างไหม อยากมีใครสักคนที่มาเข้าใจ..." "จะมีทางไหนที่ทำให้ฉันค้นพบ คนดีของหัวใจ ได้เจอกับใครที่ฉันรอ..." อยู่ที่ไหนกัน "ใคร" คนนั้น เป็นคนที่เราคาดหวังไว้หรือเปล่า จะใช่คนที่เราแอบมอง คนที่เราซื้อของขวัญแต่ไม่กล้าให้ คนที่เราเมมชื่อในโทรศัพท์ว่า "คิดถึง" คนที่เราพยายามเปลี่ยนตัวเองเพื่อเขา คนที่นั่งซ้อนท้ายจักรยานตอนเช้าก่อนเข้าเรียน คนที่แค่ได้เห็นรอยยิ้มของเขาก็ปลื้มไปทั้งวัน คนที่เจอหน้า แล้วทำตัวไม่ถูก คนที่เราเปลี่ยนสี Msn ให้เป็นสีชมพู เพื่อที่เขามาเราจะได้เห็นก่อนใคร คนที่อยากให้อยู่ข้างๆ ในวันที่เราไม่สบาย คนที่อยากจูงมือตอนกลับบ้าน คนที่เปลี่ยนชีวิตให้ไพเราะเหมือนกับเสียงเพลง คนที่เราทำอะไรให้ แม้มันจะดูเป็นสิ่งเล็กน้อยก็ตาม คนที่เราคิดถึงทั้งยามหลับและยามตื่น คนที่มีแต่เรื่องของเขาในไดอารี่ของเรา คนที่ทำให้เรากินผัก ทั้งที่ไม่เคยชอบ คนที่ทำให้เวลาหนึ่งนาที มีความหมายมากกว่าที่เคย คนที่ทำให้รู้ว่าการรอคอย ไม่ได้เลวร้ายอย่างที่คิด หรืออาจจะไม่ใช่ "ใคร" คนนั้น อาจจะไม่ใช่คนที่เราคาดหวังไว้ก็ได้ อาจเป็นคนที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน หรือเป็นไปได้ว่า อาจเคยพบกันตามถนน อาจเคยพูดคุยกันในฝูงชนแออัดว่า "ขอโทษ" อาจเคยส่งเสียงทางโทรศัพท์ว่า "คุณต่อผิด" อาจเคยนั่งทานข้าวข้างๆกัน อาจเคยนั่งดูหนังข้างๆกัน อาจเคยเดินชนกันตรงมุมถนน อาจเคยอยู่กันคนละฟากของชั้นหนังสือในห้องสมุด หรืออาจจะไม่ใช่ บางทีเราอาจจะพยายามมองหา "ใคร" คนนั้นของเรามากเกินไป จนลืมไปว่าเรา อาจจะเป็น "ใคร" คนนั้น ของคนอื่นก็ได้ ลองหยุด เปิดใจ มองดูรอบๆตัว อาจจะเห็น คนที่ยิ้มให้เรา คนที่อยู่ข้างเราในวันที่สิ้นหวัง คนที่คอยปลอบตอนร้องไห้ คนที่โทรมาปลุก ให้เข้าเรียนตอนเช้า คนที่รอเราอยู่เหมือนกัน เราอาจจะเป็นแค่ "ใคร" คนหนึ่งบนโลกใบนี้
แต่อาจจะเป็น "โลกทั้งใบ" ของใครอีกคนหนึ่งก็ได้ ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม ผมยังรออยู่นะ "ใคร" คนนั้น ของผม ---------------------------------------------------------------------------------
ไม่มีอะไรหรอก อยากจะลองเขียนอะไร เศร้าๆ เหงาๆ อุ่นๆ ดูบ้าง ก็แค่นั้นเอง แต่มันออกมาดูไม่เห็นเท่ เหมือนของชาวบ้านเขาเลยแฮะ
ช่วงนี้จิตไม่เป็นปรกติ เลยอัพสเปซบ่อย ใครหลงเข้ามา จะข้ามๆ ไปก็ได้นะ March 24 แค่เล่น MSN คุณก็มีส่วนร่วมในการทำบุญได้วันนี้ มีอะไรดีๆมาบอก
แค่เล่น MSN คุณก็มีส่วนร่วมในการทำบุญได้ ช่วงนี้หลายคนอาจจะแปลกใจถ้าเห็น ชื่อใน MSN ของเพื่อนๆบางคน ขึ้นสัญลักษณ์ I'm สีเขียวๆ ปริศนาทั้งหมดได้ไขกระจ่างแล้ว วันนี้ ดูรายการไอที รายการหนึ่ง เขาบอกว่า I'm เนี่ย เป็นโครงการหนึ่ง ของ Window Live Messenger ประมาณว่า ทุกครั้งที่เราใช้ Window Live Messenger คุยกับเพื่อนๆ Window Live Messenger จะบริจาคเงินส่วนหนึ่งให้กับองค์กรการกุศล ทำอย่างไร ถึงจะมี I'm บ้าง
1.ก่อนอื่น ต้องใช้ Window Live Messenger เวอร์ชั่น 8.1 2.พิมพ์ โค้ด พวกนี้ลงไป ในช่องที่เปลี่ยนชื่อเอ็ม โดยแต่ละโค้ด จะบริจาคให้แต่ละองค์กร ดังนี้ *red+u American Red Cross
*bgca Boys & Girls Clubs of America *naf National AIDS Fund *mssoc National Multiple Sclerosis Society *9mil ninemillion.org *sierra Sierra Club *help StopGlobalWarming.org *komen Susan G. Komen for the Cure *unicef The US fund for UNICEF ก็เลือกกันตามสะดวกนะ
คร่าวๆ ก็ประมาณนี้ล่ะ ไปดูเว็บหลัก ของโครงการและดาวน์โหลด Window Live Messenger ได้ที่นี่ http://im.live.com/Messenger/IM/Home/?source= อาจจะได้ข้อมูลมากกว่านี้ (ผมไม่ค่อยเก่ง Eng เท่าไร) อ่อ ใครเจอข้อมูลมากกว่านี้ เอามาแปะให้ด้วยจักเป็นพระคุณยิ่ง น่าจะมีองค์กรการกุศลในไทยมั่งเนอะ
Edit : ไปเจอรายละเอียดภาษาไทยมาอีกที่หนึ่ง ตามนี้เลย
เครดิต http://www.thaimsn.net March 23 ถึงเธอคนนั้นเพลง : ถึงเธอคนนั้น ศิลปิน: โต๋ ศักดิ์สิทธิ์ เพลงนี้เป็นเพลงที่ฉันนั้นเขียนให้เธอ March 21 นิทานสอนใจ ตำนานถั่วเหลือง (ภาคปฐมบท)ในวันที่ท้องฟ้า ยังคงเป็นสีฟ้าเหมือนเช่นทุกวัน ณ ใต้ต้นมะขามใหญ่หลังหมู่บ้าน
หลังเสร็จจากการเลี้ยงวัว ตาหลานคู่หนึ่ง จะมานั่งพักที่นี่เสมอ "ตาฮะ เล่านิทานให้ผมฟังหน่อยสิ" เด็กชายวัย 9 ขวบ พูดเสียงใส "ได้สิ จะฟังเรื่องอะไรล่ะ " ชายชรา รูปร่างท้วมท่าทางใจดี ตอบ "เอาเรื่องอะไรก็ได้ฮะ" เด็กชายพูดพลางนั่งลงข้างๆ "เอาเป็นเรื่องตำนานถั่วเหลืองแล้วกัน กำลังดัง" .................. ........... ...... .. กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ณ ป่าใหญ่ เหล่าสรรพสัตว์น้อยใหญ่ และพืชพรรณต่างๆ
อยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข ถั่วเหลืองก็เป็นหนึ่งในนั้น จนกระทั่งวันหนึ่ง เหตุการณ์ที่ไม่คาดฝันได้เกิดขึ้น ถั่วเหลืองได้หายตัวไปอย่างลึกลับ เวลาผ่านไปไม่นาน ถั่วเหลือง ก็กลับมา พร้อมกับข่าวลือที่ว่า ถั่วเหลืองเปลี๊ยนไป๋ เอ๊ย เปลี่ยนไป ไม่มีถั่วเหลืองคนเดิมอีกแล้ว โปรดติดตามตอนต่อไป "อ้าว จบแล้วเหรอฮะ ตา" เด็กน้อยถามด้วยความสงสัย
"ยังไม่จบหรอกหลานเอ๊ย แต่ตาเพิ่งนึกขึ้นได้ ว่าวันนี้ มิยอน ออกทีวีน่ะ ต้องรีบไปดู" ชายชรายิ้มเขินๆ "ผมยังอยากฟังต่ออยู่เลย" เด็กน้อยหน้างอ "ไว้วันหลังตาจะเล่าให้ฟังนะ เอาอย่างนี้ ระหว่างทางที่เดินกลับบ้าน ตาจะเล่าเรื่องอื่นให้ฟัง เอาเป็นเรื่อง ฆาตกรรมปิ๊กาจูถล่มก๊อดซิลล่าในห้องปิดตาย แล้วกัน " ชายชราพูด พลางจูงมือเด็กน้อย เดินลับสายตาไป จบแล้ว
ป.ล.0 เบื่อๆ เลยอัพสเปซเล่นดีกว่า
ป.ล.1 มุกในเอกเยอะ คนนอกอาจไม่ฮาเท่าไร ป.ล.2 เรื่องนี้เป็นเรื่องที่แต่งขึ้น ไม่เกี่ยวข้องกับ สถานที่จริง หรือ บุคคลใดๆทั้งสิ้น ป.ล.3 "เหรียญยังมีสองด้าน" ป.ล.4 "ระยะทางพิสูจน์ม้า กาลเวลาพิสูจน์คน" ป.ล.5 เพ้อเจ้อมาเยอะแล้ว จบดีกว่า March 20 7 วันหรรษา มหาสนุกผ่านไปแล้ว กับอาทิตย์สุดมัน 5 วันแรกโครงการเมล็ดพันธุ์ อีก 2 วัน ไปทริปมารีน
(อ่า คล้องจองกันซะงั้น ) ล่วงเลยมาอีก 2วัน ถึงจะได้อัพ เพราะไม่ฟื้น เหอะเหอะ เล่าเรื่องโครงการเมล็ดพันธุ์ก่อนละกัน
เหนื่อยแต่สนุกดี ไม่รู้จะพูดยังไง มันเป็นความรู้สึกดีๆ ที่บรรยายเป็นคำพูดไม่ถูก
เอาเป็นว่า ขอบคุณ เพื่อนๆ น้องๆ ทุกคนที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมา แค่นี้ละกันที่เหลือ เก็บไว้อมยิ้มคนเดียวดีกว่า อิอิ
------------------------------------------------------
ต่อมา ทริปมารีน สนุกดี ไปหลายที่มาก วันแรก ไปดูพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ ที่ ม.บูรพา เยี่ยมชมศูนย์อนุรักษ์เต่าทะเล ที่ฐานทัพเรือสัตหีบ ตกเย็น พักผ่อนและเก็บตัวอย่าง ที่หาดนางรำ วันที่ 2 ได้ดำน้ำดูปะการัง ที่เกาะขาม ก็ผ่านไปได้ด้วยดี
กับการดำน้ำครั้งแรกในชีวิต ประทับใจมาก เพราะว่ายน้ำไม่เป็น ไปถึงช่วงกลางๆนี่ สาวเชือก จนได้แผลเลย มันลึก แถมข้างล่างมี หอยเม่นด้วย ก็เลยกลัวนิดหน่อย แต่ข้างล่างสวยดีนะ ที่จริง มีที่ให้ชมวิวด้วย แต่ไปได้นิดเดียว แล้วก็มีนั่งเรือกระจกชมปะการังด้วย แต่ขึ้นเรือไม่ทัน 555 ไม่เป็นไรได้ดำน้ำ ก็สนุกแล้ว นึกอะไรไม่ค่อยออกแล้ว ง่วงนอน ไปนอนก่อนดีกว่า แล้วเจอกัน March 11 Panugan Studioอาทิตย์หน้า ไม่อยู่บ้านทั้งอาทิตย์เลยแฮะ เลยอัพสเปซซะหน่อยดีกว่า
ไปโครงการเมล็ดพันธุ์เพื่อวันพรุ่งนี้ 12-16 ส่วน17-18 ไปทริปมารีน ที่ชลบุรี กลับมาจะมาเล่าให้ฟังแล้วกันเน้อ อ่อ เกือบลืม ทำแฟลชโครงการเมล็ดพันธุ์ไว้ด้วย ไปดูกันได้ที่นี้เลย รูปอาจจะไม่ค่อยสวยเท่าไร เพราะฝีมือการดวาดภาพผมห่วยมาก
แต่ยังไงก็ยังอยากเล่นแฟลชอยู่อ่ะ จะพยายามทำให้ดีขึ้นเรื่อยๆ แล้วจะเอามาให้ดูบ่อยๆ อ่อ อีกเรื่องนึง เมื่อวานลองอัดเพลง แบบครบวงดู สนุกดีแฮะ เสียงออกมาพอใช้ได้
ครบวงก็จริง แต่เล่นทั้งหมดคนเดียวเลย อุปกรณ์ที่ใช้ก็มี
1.ไมค์ เอาไว้อัดเสียง 2.โปรแกรม jet audio ( เอาไว้ฟังเพลง แต่ใช้อัดเสียงได้ด้วย ติดใจใช้มาตลอด) 3.โปรแกรม WinPdrums ไว้อัดเสียงกลอง (ขนาดเล็ก แต่เสียงออกมาเหมือนกลองจริงดี) 4.กีตาร์ของฝน (อันนี้สำคัญมาก อิอิ เพราะกีตาร์ผมเจ๊งอยู่ -*-) เอาไว้อัดกีตาร์ + เบส นั่นล่ะ แค่นี้ คุณก็ทำเพลงจากที่บ้านได้ง่ายๆแล้ว โอ้จร์อจมันยอดมาก ไว้จะเอามาให้ฟังทีหลัง พอดีโปรแกรม แฟลช มีปัญหา เลยไม่รู้จะเอามาให้ฟังกันยังไง และแล้วสเปซนี้ก็กลายเป็นที่แสดงผลงาน ของ panugan studio ไปแล้ว 555
เขียนซะยาวยืดเลยแฮะวันนี้ แค่นี้ก่อนเน้อ ยังมีรายงานค้างอยู่ ไปทำต่อก่อน แล้วเจอกัน |
|
|
